به گزارش مفدا بهشتی- دکتر پروانی در آغاز این برنامه درباره اوج بلوغ انسان سخن گفت و تأکید کرد که انسان زمانی به رشد واقعی می‌رسد که در کنار متفاوت بودن، در اندیشه، گفتار و رفتار خود نیکی را دنبال کند. وی بیان کرد که رفتار شایسته نه تنها موجب آرامش و بهره‌مندی فرد می‌شود، بلکه خاطره ای ماندگار از او در ذهن اطرافیان باقی می‌گذارد.
وی در ادامه با اشاره به مفهوم «ریشه‌ها» گفت همانگونه که ریشه‌های درختان در زیر خاک پنهان هستند اما عامل استواری و رشد درخت به شمار می‌روند، انسان نیز باید برای عمیق تر شدن شخصیت و ارزش‌های درونی خود تلاش کند، بدون آنکه همواره در پی دیده شدن باشد.
در بخش دیگری از این نشست، دکتر پروانی به اهمیت نوع نگاه انسان به رفتارها و قضاوت‌های اجتماعی پرداخت و تأکید کرد که نباید دیگران را براساس برداشت‌های سطحی قضاوت کرد. وی همچنین یادآور شد که همه‌ی باورهای قدیمی الزاماً صحیح نیستند و نباید تفکرات گذشته بدون بررسی به نسل‌های جدید منتقل شود. به گفته او، یکی از ارزشمندترین شکل‌های احترام اختصاص دادن زمان و توجه به دیگران است.
در ادامه نشست، موضوع ادبیات و شیوه های بیان احساسات نیز مورد توجه قرار گرفت.
دکترپروانی با توضیح درباره تفاوت«دلنوشته» و«شعرسپید» اظهارکرد: دلنوشته بیشتر بربیان صمیمانه احساسات، تجربه‌های شخصی و اندیشه‌های درونی نویسنده استوار است. در دلنوشته، ساختار جمله ها، ارتباط واژه‌ها و نقش فعل‌ها معمولاً حفظ می‌شود و نویسنده تلاش می‌کند احساس یا پیام خود را با زبانی ساده، روان و نزدیک به گفتار روزمره منتقل کند.
کوتاهی یا بلندی جملات در دلنوشته محدودیتی ندارد، اما انسجام معنایی و ارتباط میان جمله اهمیت زیادی دارد.
وی افزود: شعرسپید برخلاف دلنوشته، بیشتر برعنصرخیال، تصویرسازی، موسیقی درونی کلمات و نگاه شاعرانه به جهان تکیه دارد در این نوع شعر شاعر الزاماً به قالب‌های سنتی و وزن مشخص پایبند نیست و می تواند با جابجایی ساختار جمله‌ها، ایجاد فاصله‌های معنایی و ترکیب تصاویر ذهنی، احساس خود را به شکلی متفاوت بیان کند به همین دلیل شعر سپید معمولاً فضایی خیال‌انگیزتر و چندلایه‌تر دارد.
دکتر پروانی همچنین تأکید کرد که هر دو شیوه دارای ظرفیت‌های ادبی هستند و می‌توانند از صنایع ادبی، تشبیه، استعاره و تصویرسازی بهره ببرند؛ با این تفاوت که دلنوشته بیشتر زبان احساس و تجربه مستقیم است و شعر سپید بیشتر زبان خیال و کشف معناهای تازه.
این کارگاه با تأکید برایجاد حال خوب، استفاده درست از دو نعمت حافظه و فراموشی، رعایت حریم شخصی افراد و اهمیت احترام متقابل به پایان رسید و در خلال این برنامه دانشجویان و علاقمندان به شعرخوانی پرداختند.